1992 FSO Polonez Caro

Polonez Caro 1.6 z 1992 roku, zarejestrowany na żółte tablice. FSO Polonez Caro – dojrzała odsłona polskiej motoryzacji. Polonez Caro był próbą nadania dobrze znanej konstrukcji nowego, bardziej współczesnego wyrazu. Wprowadzony na początku lat dziewięćdziesiątych, stanowił wyraźny krok w stronę uporządkowania formy i poprawy funkcjonalności, zachowując jednocześnie charakterystyczną tożsamość modelu FSO Polonez. Stylistyka Caro opierała się na prostych, geometrycznych liniach. Zmodernizowany pas przedni i nowa deska rozdzielcza nadawały samochodowi spokojniejszy, bardziej dojrzały charakter. Była to estetyka pozbawiona przesady — podporządkowana praktyczności i czytelności. Wnętrze zaprojektowano z myślą o codziennym użytkowaniu. Ergonomia została poprawiona względem wcześniejszych wersji, a układ elementów był logiczny i zrozumiały. Fotele duże i obszerne pamiętały jeszcze czasy Polskiego Fiata 125p i były wyraźnie miękksze i wygodniejsze od późniejszych wersji. Materiały, choć skromne, dobrano z naciskiem na trwałość i prostotę obsługi. Polonez Caro prowadził się w sposób przewidywalny i stateczny. Konstrukcja oparta na klasycznych rozwiązaniach (resory w zawieszeniu tylnym) oferowała spokojny charakter jazdy, który sprzyjał zarówno ruchowi miejskiemu (tu minus za brak wspomagania), jak i dłuższym trasom. Był to samochód nastawiony na użyteczność, nie na sportowe ambicje. Model Caro zapisał się w historii jako symbol czasu przemian. Dla wielu użytkowników stał się pierwszym samochodem nowej rzeczywistości — prostym, uczciwym i łatwym w utrzymaniu. Dziś postrzegany jest jako ważny element dziedzictwa FSO i trwały obraz polskiej motoryzacji przełomu epok a z opcjonalnymi felgami OZ prezentuje się nad wyraz elegancko.